Motormoeder krijgt 4 sterren (****) in het tijdschrift Boek.

'Autobiografisch of niet, als er één personage is waar veel vrouwelijke veertigers zich in zullen herkennen, dan is het wel Veronica Land, de hoofdpersoon van Motormoeder. In korte, pakkende en soms fragmentarische hoofdstukjes neemt zij ons mee van haar peuter- en kleutertijd in de jaren zestig, via haar vrijgevochten studententijd en de krakerscene van de jaren tachtig tot aan haar volwassen jaren, als zij inmiddels veertig jaar oud is en met haar levenspartner een verbeten strijd voert over kinderen. Veronica wil namelijk absoluut geen nageslacht. De motor is haar kind, en die motor staat voor vrijheid. [...] Alle hoofdstukjes hebben simpelweg een adres of locatie als titel, zoals de roddelende tante op Eikenlaan 10, of de non op de Heilige Maagd School aan de Havenstraat 11-13. Een prachtvondst. Daarbij bieden de rake en geestige observaties van de hoofdpersoon buitengewoon veel herkenning en leesplezier. Het eerste deel van het boek, waarin vooral de jeugdjaren beschreven worden, doet in de verte zelfs denken aan het beroemde hoorspel Under Milkwood van Dylan Thomas, waar je door de verhalen van de verschillende dorpsbewoners een uiterst kleurrijke biografie van het dorp krijgt. Het enige minpuntje van Motormoeder is dat tegen het einde de steeds weer terugkerende wens om kinderloos te blijven zo onevenredig zwaar wordt aangezet, dat het zelfs gaat irriteren. Maar dames, of u nu van motoren of kinderen houdt: ga lezen dit boek'