recensie literairnederland.nl

Motormoeder bestaat uit een opeenvolging van korte fragmenten en impressies die zelden meer dan een pagina beslaan. In chronologische volgorde beschrijft Threes Anna in een soort kinderachtige staccatostijl het leven van Veronica die zich tweehonderd zevenenzestig pagina's lang opwindt over kinderen. De argumenten die Veronica aandraagt zijn clich-matig en gelijk aan die van een willekeurige puber op het schoolplein die zijn mening moet geven over het krijgen van kinderen. De roman is volgens de schrijfster in vier weken geschreven toen zij zichzelf, uit rancune voor een vertraagde filmsubsidie, in een vakantiehuisje in Frankrijk had teruggetrokken. Rancune is Threes Anna overigens niet vreemd. Theatergroep Dogtroep, waarmee zij op de achterflap koketteert, heeft zwaar te lijden onder haar kritiek op de nieuwe artistieke leiding. Middels een brief aan de staatssecretaris probeerde zij het nieuwe beleid van haar ex-werkgever te dwarsbomen. Eveneens op de achterflap prijkt een citaat uit het toonaangevende literaire tijdschrift Marie Claire dat ik u niet wil onthouden: 'Een prachtig en genadeloos eerlijk boek' Heel knap hoe Threes Anna als debutante zo snel een eigen toon heeft gevonden: raak, kernachtig en onsentimenteel.'

En dan heb ik het nog niet eens over het omslag gehad...

Andreas Vonder